De lege fles en het halfvolle glas

05-01-2017 16:19
In de koude en kille kamer,
versmelt ik met de eenzame avond.
Hakken gaan aan mijn raam voorbij,
ik weet alleen niet wie ze draagt?
 
De geest uit de lege fles,
vertelt zachtjes over doodgaan en wat erna?
Ik verdrijf dit onderwerp ver weg,
naar een schimmige achtergrond.
 
Ik kan niet doodgaan,
als ik nooit heb geleefd.
De wanhoop nabij leg ik mij te rusten.
Telkens breekt een nieuwe dag, avond en nacht aan.
 
Oneindig keer op keer,
echter voor mij eens nooit meer!
Tot stof zal ik vergaan,
toch heb ik genoten van mijn bestaan.