Onze natuur

21-06-2014 09:55

Jij verwarmt me,
omarmt me
Zo mooi en puur als jij bent,
je schoonheid, oneindig

Nooit mag je sterven,
of door mens laten bederven
De vogels die fluiten,
machteloosheid in mij,
de mens niet te stuiten

Meer en meer,
fabrieken gaan open,
als dat er sluiten

Zo mooi toch
De zon te zien sterven,
in die goud paarse hei
Zware loodblauwe wolken,
trekken langzaam voorbij

Zo donker, zo somber,
de industrie komt in het zicht
Maar 's morgens brengt de zon,
weer dat fonkelende licht,
als wakker geworden,
uit een donkere droom

Laten we het waken,
we mogen niet staken,
waken voor onze natuur

Van mijn hand Robert Johannes Taal 17-06-2014